Praca pedagogiczno-logopedyczna z dzieckiem z upośledzeniem umysłowym i cechami afazji.

Sprawozdanie z zebrania Lubelskiego Oddziału PTL w dniu 4.06.2009r
 
                                  
Temat: „Prac a pedagogiczno - logopedyczna z dzieckiem z upośledzeniem umysłowym
i cechami niedokształcenia mowy o typie afazji"

Gościem spotkania logopedów w dniu 4 czerwca 2009 r. była pani mgr Beata Celuch – Kwiecień, logopeda, pedagog ze Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego w Bystrzycy koło Lublina. Pani Beata zaprezentowała efekty pracy prowadzonej według autorskiego programu z trójką uczniów ze stwierdzonym niedokształceniem mowy o typie afazji. Na wstępie prelegentka zapoznała zebranych z problematyką afazji u dzieci. Przedstawiła skale do diagnozowania tego zaburzenia pod względem logopedycznym oraz zestaw testów psychologicznych wspomagających diagnozę logopedyczną. Pokrótce omówiła test Parol do badania afazji u dzieci, Afa-Skalę. Z badań uzupełniających wiedzę o dzieciach - testy J.Cieszyńskiej dla dzieci przedszkolnych, testy psychologiczne: skalę bezsłowną Wehslera, test Bender-Kopitz, Stambak, kreskowani itp.

Fotorelacja
Następnie pani Beata nakreśliła sylwetki trzech uczniów szkoły Pawła, Darka i Mateusza, przedstawiła ich sytuację rodzinną, drogę szkolną przed przybyciem do Ośrodka oraz wyniki początkowych badań psychologicznych, logopedycznych i pedagogicznych. Wszyscy trzej chłopcy osiągnęli niskie wyniki w wymienionych badaniach i w związku z tym znaleźli się w klasach dla dzieci z upośledzeniem umysłowym w stopniu umiarkowanym. Być może gdyby stymulacja rozwoju dzieci przebiegała od najmłodszych lat to osiągnięte przez nie wyniki byłyby lepsze. Niestety zarówno sytuacja życiowa chłopców jak też zamieszkanie w dużej odległości od poradni i ośrodków terapeutycznych nie sprzyjały stymulacji rozwoju. Dopiero w Bystrzycy chłopcy zostali poddani systematycznej terapii psychologiczno-pedagogiczno-logopedycznej.
W terapii logopedycznej pani Beata rozpoczęła indywidualną pracę z każdym z uczniów od ćwiczenia rozumienia nazw i sytuacji. Zajęcia prowadziła w formie zabawy z wykorzystaniem przedmiotów rzeczywistych i ilustracji. Posługiwała się między innymi pomocami Rodak „Od obrazka do słowa”, Sokołowskiej „Uczę się mówić, czytać i pisać”. Wykorzystywała też edukacyjne programy komputerowe np. „Król Maciuś I” program bardzo przydatny do ćwiczeń w rozumieniu przekazu werbalnego. Na uwagę zasługuje seria książeczek i gier komputerowych z serii Gratka, gdzie można znaleźć wiele ciekawych materiałów do ćwiczeń logopedycznych i ogólnorozwojowych. Terapia w każdym przypadku przebiegała dwutorowo: ćwiczono funkcje percepcyjno-motoryczne i umiejętności szkolne i równolegle prowadzone były zajęcia logopedyczne obejmujące rozumienie mowy, usprawnianie artykulacji, ćwiczenia ogólnorozwojowe. Praca opierała się na zagadnieniach zgrupowanych w blokach tematycznych dotyczących najbliższego otoczenia dzieci: rodziny, szkoły, zabawy itp. Wprowadzane okazjonalnie słownictwo obejmowało rzeczowniki, zaimki osobowe i wskazujące, czasowniki i przymiotniki itd. Wcześnie zostały wprowadzone elementy czytania. W tym celu pani Beata opracowała zestawy wyrazów dwusylabowych o prostej budowie ( złożone z sylab otwartych), a w następnej kolejności wprowadziła czytanie metodą 18 struktur. Swoje wywody na temat pracy z Pawłem, Darkiem i Mateuszem pani Beata wsparła krótkimi nagraniami spontanicznej mowy chłopców dokonanymi w ostatnim czasie. W dalszym ciągu obserwuje się duże trudności w swobodnym wypowiadaniu się jednak w każdym z przypadków chłopcy poczynili duże postępy przede wszystkim w rozumieniu przekazu werbalnego, mowie dialogowej, rozwinęli swoje umiejętności szkolne (szczególnie czytanie). Poprawiło się ich funkcjonowanie społeczne i emocjonalne. Przydatna w terapii okazała się także metoda Tomatisa, którą nasz gość także się zajmuje. Jednym z pierwszych uczniów objętych pracą tą metodą był Darek, który wykazywał postawę lękową, był bardzo zestresowany w początkowym okresie po przybyciu do Ośrodka. Po zastosowaniu pierwszego z programów przeznaczonego dla dzieci zestresowanych jego zachowanie uległo znacznej poprawie.
Na zakończenie swojego wystąpienia pani Celuch- Kwiecień podkreśliła co jest istotne w pracy z dziećmi upośledzonymi umysłowo. Nie należy oczekiwać szybkich efektów. Liczy się mozolna praca i ciągłe powtarzanie ćwiczeń. Postępy są niewielkie ale w perspektywie czasu widać zmiany w funkcjonowaniu uczniów co przynosi satysfakcję.
Wystąpienie pani Beaty Celuch –Kwiecień spotkało się z zainteresowaniem zebranych osób. Padały pytania dotyczące specyfiki pracy logopedy w szkole specjalnej, warsztatu pracy, współpracy logopedy z pedagogiem, psychologiem i wychowawcami. Pani Beata podkreślała potrzebę współpracy logopedy z wychowawcami, którzy wspierają swoimi działaniami pracę terapeutyczną zapewniając ciągłość działań.
Spotkanie zakończyło się w miłej atmosferze ogólnej wymiany doświadczeń.

Protokółowała
Małgorzata Balińska