Giełkot - studium przypadku

Spotkanie z dr Wandą Kostecką pracownikiem Zakładu Logopedii i Językoznawstwa Stosowanego UMCS na temat: „Giełkot - studium przypadku”- prezentacja książki. 31.01.2007 r.

Fotogaleria
SPRAWOZDANIE Z ZEBRANIA LO PTL – 31.01.2007 r.

W dniu 31 stycznia 2007 r. odbyło się zebranie Lubelskiego Oddziału PTL, na którym pani doktor Wanda Kostecka, pracownik Zakładu Logopedii i Językoznawstwa Stosowanego UMCS w Lublinie zaprezentowała swoja najnowszą książkę poświęconą terapii giełkotu – „Giełkot –studium przypadku”. Zadedykowała ją wszystkim osobom, które zajmują się dziećmi specjalnej troski, zwróciła też uwagę na fakt, jak ważna jest w takim przypadku współpraca wielu specjalistów. Następnie przedstawiła zagadnienia związane z badaniami nad giełkotem i terapią tego zaburzenia mowy.

Po raz pierwszy w literaturze polskiej problem ten opisał W.Ołtuszewski (1905 r.) w swojej pracy pt. „Szkic nauki o mowie i jej zboczeniach” nazywając go „trzepotaniem”. Prof. L.Kaczmarek (1981 r.) pisał o tzw. „mowie bezładnej”. Profesor Grabias w swojej klasyfikacji zaburzeń mowy określił giełkot jako wzmożone tempo realizacji ciągu fonicznego (1994). Weiss (1964 r.) zaliczał giełkot do zniekształceń języka, które rozwija się na podłożu dziedzicznie lub organicznie uwarunkowanego centralnego zaburzenia mowy.

Cytując Z. Tarnowskiego i M. Smul (1988 r.) dr Kostecka przedstawiła objawy giełkotu:

· powtórzenia;
· przedłużenia i wtrącenia elementów wypowiedzi;
· zacinanie się;
· dysrytmie oddechowe;
· słaba koncentracja uwagi i wąski jej zakres;
· dezintegracja procesów myślowo-werbalnych;
· trudności artykulacyjne;
· trudności w czytaniu i pisaniu;
· przyspieszone tempo mówienia;
· nieświadomość trudności w mówieniu.

Badanie dziecka podejrzanego o giełkot powinno obejmować szczegółowy wywiad z rodzicami dotyczący przebiegu ciąży i porodu oraz rozwoju psychoruchowego w pierwszych latach życia (Arkusz badań dziecka podejrzanego o giełkot Z.Tarkowskiego i M.Smul). Ponadto badania neurologiczne, psychiatryczne, tomografię komputerową głowy, EEG itp., Analizę wypowiedzi słownych pod kątem artykulacyjnym oraz językowym, badanie psychologiczne i pedagogiczne z uwzględnieniem lateralizacji, trudności w pisaniu i czytaniu, nadpobudliwości itp. Ewentualnie konsultacja ortodontyczna i inne. Najważniejszym badaniem jest jednak obserwacja uczestnicząca.

Po tych wstępnych wyjaśnieniach pani Wanda Kostecka przedstawiła swoja wieloletnią pracę z chłopcem z omawianym zaburzeniem mowy. Opisała kolejno etapy swojej pracy obejmującej:

1. usuwanie zaburzeń dyslalicznych
2. ustalenie właściwego tempa mówienia;
3. usuwanie trudności w czytaniu i pisaniu;
4. rozwijanie zdolności muzycznych;
5. rozwijanie słownictwa czynnego;
6. ćwiczenia koncentracji uwagi i psychoterapię.

Szczególnie istotne w terapii osoby z giełkotem jest ustalenie właściwego tempa mowy. Można to osiągnąć różnymi metodami m.in. poprzez: recytowanie wierszy, śpiewanie piosenek, mówienie i czytanie sylabami, wykonywanie różnorodnych ruchów w rytm wypowiadanych słów (chodzenie, klaskanie itp.), gra na instrumentach perkusyjnych, nagrywanie i odsłuchiwanie swoich wypowiedzi, czytanie chórem. W trakcie ćwiczeń usprawniających technikę czytania i pisania korzystne jest stosowanie czytania z przesłoną, czytanie od tyłu, równoczesne mówienie i pisanie itp.

Po szczegółowym omówieniu sześcioletniej terapii Adasia oraz owocnej współpracy z jego nauczycielami, pracownikami poradni, pani doktor przedstawiła film ukazujący efekty tej pracy – nagranie wypowiedzi trzynastoletniego Adama.

Wystąpienie pani dr Wandy Kosteckiej spotkało się z dużym zainteresowaniem zebranych, podobnie jak zaprezentowana książka jej autorstwa. Po jego zakończeniu nawiązała się dyskusja. Zebrani podkreślali potrzebę ścisłej współpracy specjalistów, nauczycieli i rodziców w przebiegu terapii i jednocześnie nawiązując do swoich doświadczeń twierdzili, iż jest to bardzo trudne. Dyskutowano też nad sprawą granic wiekowych, do jakich uczeń powinien być objęty terapią logopedyczną na terenie szkoły.

Na zakończenie zebrania pani przewodnicząca mgr Ewa Opieka przekazała zebranym materiały reklamowe, które otrzymała od firmy Epideixis, produkującej pomoce edukacyjne. Następnie zaproponowała kolejny temat spotkania (afazja). Na tym posiedzenie zakończono.

Protokołowała
mgr Małgorzata Balińska

20142015

logop okl 42

Logopedia 45 okl 200 coper